خوش دل از او به غمزه ای قانع ازو به دیدنی

پرده صبر می درد عارضش از نظاره ای

خون عقیق می خورد لعل وی از مکیدنی

وه که بر آه عاشقی با همه آرزو شدم

جلوه کند چو قامتش زیر قبای زرفشان

ما و به جلوه گاه او جامه جان دریدنی

از همه کس تظلمی وز تو به لب تبسمی