کار را از همه سو تنگ به شکر نکنی

گر تو زان تنگ شکر خنده مکرر نکنی

نقد جان تا ندهی کام تو جانان ندهد

ترک سر تا نکنی، وصل میسر نکنی

گر ببینی به خم زلف درازش دل من