گر ببینی به خم زلف درازش دل من

کار را از همه سو تنگ به شکر نکنی

نقد جان تا ندهی کام تو جانان ندهد

ترک سر تا نکنی، وصل میسر نکنی

یاد سر پنجه شاهین کبوتر نکنی

چرخ مینا شکند شیشه عمر تو به سنگ

گر ز مینا گل رنگ به ساغر نکنی