تویی خورشید و ماه من به هر بزمی و هر بامی

چنان بر من نظر کردی که سلطانی به مسکینی

هزاران فتنه برخیزد ز هر مجلس که برخیزی

هزارن شعله بنشیند به هر محفل که بنشینی

تویی آیین و کیش من به هر کیشی و هر دینی

به بزمت می نشینم گر فلک می داد امدادی

به وصلت می رسیدم گر قضا می کرد تمکینی