چو فور دلیر آن سرافراز هند

به دام من آویزد او ناگهان

به خونی که او ریخت اندر جهان

چو دارای دارا و گردان سند

چو قیدافه گفت سکندر شنید

به چشم و دلش چاره او بدید

بخندید زان چاره در زیر لب