بت شیرین دهن و شوخ و شکرخای منی

من همان روز که چشمان تو دیدم گفتم

که ز مژگان سیه فتنه فردای منی

می خورم زهر به شیرینی شکر تا تو

من و شور تو که از سلسله زلف بلند

همه جا سلسله دار دل شیدای منی

با سر زلف پراکنده بیا در مجمع