با سر زلف پراکنده بیا در مجمع

بت شیرین دهن و شوخ و شکرخای منی

من و شور تو که از سلسله زلف بلند

همه جا سلسله دار دل شیدای منی

تا بدانند که سرمایه سودای منی

چشم بد دور که از صف زده مژگان سیه

رهزن دانش و غارتگر کالای منی