کامیاب از لب جان پرور جانان نشوی

تا پی نقطه خالش نروی چون پرگار

مالک دایره عالم امکان نشوی

تا نیاید به لبت جان گرامی همه عمر

من که واله شدم از دیدن آن صورت خوب

تو برو دیده نگه دار که حیران نشوی

گر تو را خواجه به خلوتگه خاصش خواند