کسی که جان به ارادت نداده بر سر راهی

اگر صباح قیامت ببینی آن رخ و قامت

جمال حور نجویی، وصال سدره نخواهی

رواست گر همه عمرش به انتظار سرآید

تسلی دل خود می دهم به ملک محبت

گهی به دانه اشکی، گهی به شعله آهی

فتاد تابش مهر مهی به جان فروغی