که به قد سرو و به بر سیم و به دل خارایی

من و شور تو اگر تلخ و اگر شیرینی

من و ذوق تو اگر زهر و اگر حلوایی

آه عشاق جگر خسته به جایی نرسد

شعله شمع رخت بر همه کس روشن کرد

کآتش خرمن پروانه بی پروائی

به سر زلف تو دستی به جنون خواهم زد