به سر زلف تو دستی به جنون خواهم زد

که به قد سرو و به بر سیم و به دل خارایی

شعله شمع رخت بر همه کس روشن کرد

کآتش خرمن پروانه بی پروائی

تا بدانند که زنجیر دل شیدایی

تیره شد مهر و مه از جلوه روی تو مگر

حلقه در گوش مهین خواجه روشن رایی