حلقه در گوش مهین خواجه روشن رایی

به سر زلف تو دستی به جنون خواهم زد

تا بدانند که زنجیر دل شیدایی

تیره شد مهر و مه از جلوه روی تو مگر

گر به کویت نکند جای، فروغی چه کند

که ندارد به جهان خوش تر از اینجا جایی