گر به کویت نکند جای، فروغی چه کند

تا بدانند که زنجیر دل شیدایی

تیره شد مهر و مه از جلوه روی تو مگر

حلقه در گوش مهین خواجه روشن رایی

که ندارد به جهان خوش تر از اینجا جایی