طفل نادانی و در بردن دل دانایی

با تو ای می غم ایام فراموشم شد

که فرح بخش و طرب خیز و نشاط افزایی

ترک سرمستی و در کردن خون هشیاری

کافر عشق تو آزاده ز هر آیینی

بسته زلف تو آسوده ز هر سودایی

ذره را پرتو مهر تو کند خورشیدی