ترک سرمستی و در کردن خون هشیاری

که نه از می خبرم هست و نه از مینایی

با تو ای می غم ایام فراموشم شد

که فرح بخش و طرب خیز و نشاط افزایی

طفل نادانی و در بردن دل دانایی

کافر عشق تو آزاده ز هر آیینی

بسته زلف تو آسوده ز هر سودایی