هر کجا جمعی است زلف تو پریشان می کند»

« قد سرو آسای تو زین سان که جولان می کند

عاشق دیوانه را سرمست و حیران می کند

نیست از دست غمت جمعی به عالم گوییا

شیرین دهنا بشنو اشعار خوش خسرو

از چشمه نوشینت یک قطره به کامم کن

«من خضر و سکندروار ظلمات نپیمایم