«من خضر و سکندروار ظلمات نپیمایم

هر کجا جمعی است زلف تو پریشان می کند»

شیرین دهنا بشنو اشعار خوش خسرو

از چشمه نوشینت یک قطره به کامم کن

زان آب حیات اینک یک جرعه به جامم کن

چون خوی تو می دانم از لطف تو مایوسم

باری ز سر رحمت یک روز عتابم کن»