ای جوان باده به من بخش که پیر کهنم

دگر دهد باده کنون ساقی سیمین بدنم

توبه پیش به یک جرعه می برشکنم»

تا به پیرانه سرت جام دمادم بخشند

مستی عشق تو را چند نهان باید داشت

بشنود گو همه کس بوی شراب از دهنم

حال پروانه دل سوخته من می دانم