بشنود گو همه کس بوی شراب از دهنم

تا به پیرانه سرت جام دمادم بخشند

ای جوان باده به من بخش که پیر کهنم

مستی عشق تو را چند نهان باید داشت

حال پروانه دل سوخته من می دانم

کز ازل شمع رخت سوخت به هر انجمنم

آن که بر کشتن من تیغ کشیده ست تویی