که برآورده بسی شور ز هر شیدایی

گر چه روی تو ندیدیم ولی خوشنودیم

که ندیده ست تو را دیده هر بینایی

لب شیرین تو گویا به حدیث آمد باز

دست در زلف رسای تو کسی خواهد زد

که سرش را ننهد بر سر هر سودایی

گر قدم بر سر شعرا نهی ای مه شاید