به عیش کوش و مپندار همچو نااهلان

قدم بنه که در آن کوچه آشنائی هست

فراغ از دل درویش جو که مستغنی است

ز هرکجا که امیری و پادشاهی هست

که عمر را عوض و وقت را قضائی هست