مسکین عبید را غم عشقت بکشت از آنک

تا او رسید لشگر غم جا گرفته بود

صبر از برم رمید و مرا بیقرار کرد

گوئی مگر که خاطرش از ما گرفته بود

او را غریب دیده و تنها گرفته بود