که اعتماد بسی بر زمانه نتوان کرد

کسی که کعبه جان دید بی گمان داند

که سجده گاه جز آن آستانه نتوان کرد

مرا به عشوه فردا در انتظار مکش

ترا که گفت که با کشتگان راه غمت

اشارتی به سر تازیانه نتوان کرد

به پیش زلف تو بر خال بوسه خواهم زد