عشقش حکایتیست که از دل نمی رود

دستم به هیچ چاره دیگر نمی شود

افسرده دل کسی که ز زنجیر زلف او

دیوانه می نگردد و کافر نمی شود

وصفش فسانه ایست که باور نمی شود

تا بوی زلف یار نمی آورد صبا

از بوی او دماغ معطر نمی شود