ساقی بیار باده که هر لحظه عیش خوش

وصفش فسانه ایست که باور نمی شود

تا بوی زلف یار نمی آورد صبا

از بوی او دماغ معطر نمی شود

بی مطرب و پیاله و ساغر نمی شود

گفتی به صبر کار میسر شود عبید

تدبیر چیست جان برادر، نمی شود