ننگ دارد که در آن کوچه گدائی باشد

صوفی صافی در مذهب ما دانی کیست

آن که با باده صافیش صفائی باشد

پیر میخانه از خانه برون کرد مگر

چه کند گر نکشد محنت و خواری چو عبید

هر که را دل متعلق به هوائی باشد