چه کند گر نکشد محنت و خواری چو عبید

آن که با باده صافیش صفائی باشد

پیر میخانه از خانه برون کرد مگر

ننگ دارد که در آن کوچه گدائی باشد

هر که را دل متعلق به هوائی باشد