کنار کوه پر از تازه ارغوان کردند

خروس صبح چو زد بال آتشین بر چرخ

غراب را به شب آواره ز آشیان کردند

ز آسمان چو نشان شفق پدید آمد

مسافران سماوی به خطه مغرب

هزیمت از طرف راه کهکشان کردند

ز زنگ آینه صبح زان نفس شد پاک