به عهد عدل تو در پیچ و تاب ماند کسی

در آن زمان که جهان را خدای بنیان کرد

قضا ز شعله آن آتش جهنم ساخت

قدر ز قطره این عین آب حیوان کرد

که همچو زلف بتان خاطری پریشان کرد

بلند نام تو هرجا که رفت تحسین یافت

کریم نفس تو با هرکه هست احسان کرد