که همچو زلف بتان خاطری پریشان کرد

قضا ز شعله آن آتش جهنم ساخت

قدر ز قطره این عین آب حیوان کرد

به عهد عدل تو در پیچ و تاب ماند کسی

بلند نام تو هرجا که رفت تحسین یافت

کریم نفس تو با هرکه هست احسان کرد

جهان به کام تو و دوستان جاه تو باد