چنین داد پاسخ که آز است شاه

مگر زین سخن بازگردی به خوی

دگر گفت بر جان ما شاه کیست

به کژی بهر جای همراه کیست

سر مایه کین و جای گناه

بپرسید خود گوهر از بهر چیست

کش از بهر بیشی بباید گریست