دو دیوند بیچاره و دیوساز

بپرسید خود گوهر از بهر چیست

کش از بهر بیشی بباید گریست

چنین داد پاسخ که آز و نیاز

یکی را ز کمی شده خشک لب

یکی از فزونیست بی خواب شب

همان هر دو را روز می بشکرد