چنان نمود مرا وضع چرخ و شکل نجوم

ز توبه خانه تنهائی آمده بر بام

به سوی گلشن کروبیان نظر کردم

ضمیر روشن و دل صافی و طبیعت رام

که خیمه ایست پر از لعبتان سیم اندام

گذشتم از بر شش دیر و قلعه ای دیدم

یکی برهمن دانا در او گرفته مقام