کنون دوازده سالست تا ز ملک انام

ببسته راه خرد بر مسائل اوهام

جهان پناها احوال خویش خواهم گفت

یکی به سمع رضا بشنو ای ملاذ انام

کشید اختر سعدم به درگه تو زمام

نبود منزل من غیر آستانه تو

که باد تا به ابد قبله کبار و کرام