سقف این طارم نه پایه مینا کردند

صاحب سیف و قلم پشت و پناه اسلام

رکن دین خواجه ما چاکر خورشید غلام

خسروا پیش که این طاق معلی کردند

هرچه بخت تو طلب کرد بدو بخشیدند

هرچه اقبال تو میخواست مهیا کردند

جود آواره و مرضی ز جهان گم شده بود