هرچه بخت تو طلب کرد بدو بخشیدند

رکن دین خواجه ما چاکر خورشید غلام

خسروا پیش که این طاق معلی کردند

سقف این طارم نه پایه مینا کردند

هرچه اقبال تو میخواست مهیا کردند

جود آواره و مرضی ز جهان گم شده بود

بازو و کلک تو این قاعده احیا کردند