ز هر گوهری بر سرش افسری

یکی مرده مرد اندران تخت بر

همانا که بودش پس از مرگ فر

ز دیبا کشیده برو چادری

همه گرد بر گرد او سیم و زر

کسی را نبودی بروبر گذر

هرآنکس که رفتی بران کوهسار