ز دیبا کشیده برو چادری

ز انبوه یکسو و دور از گروه

یکی مرده مرد اندران تخت بر

همانا که بودش پس از مرگ فر

ز هر گوهری بر سرش افسری

همه گرد بر گرد او سیم و زر

کسی را نبودی بروبر گذر