چمن را شاهدی چون گل در آغوش

ز بس درها که برگلزار میریخت

گلاب از چهره گلناز میریخت

صنوبر چون عروسان پرنیان پوش

گرفته سر بلندی پایه سرو

خنک آب روان و سایه سرو

در این موسم که گل دل می رباید