خنک آب روان و سایه سرو

صنوبر چون عروسان پرنیان پوش

چمن را شاهدی چون گل در آغوش

گرفته سر بلندی پایه سرو

در این موسم که گل دل می رباید

صبا در باغ معجز مینماید

من اندر کنج باغی باده در سر