گرفته ساغری بر یاد دلبر

در این موسم که گل دل می رباید

صبا در باغ معجز مینماید

من اندر کنج باغی باده در سر

نهان در گوشه ای تنها نشسته

ز صد جا خار غم در پا شکسته

خیالی در دلم ماوا گرفته