موی ساق دگرش تا به زمین آویزان

صفت ساقی رعنا که کندمستان را

به یک آمد شد خود، بی هش ومست و غلطان

صفت چنگ کی بی موست تن یکسانش

صفت کاس رباب و بسرش کفچه دست

که دران کاسه خالی ست نعم چند الوان

صفت نای که هر لحظه زدم دادن او