شعبه تازه درو ریختم

و صف نه زان گو نه شد از دل برون

کان دیگری را به دل آید که چون

هر صفتی را که بر انگیختم

نیست ز کس لولوی لالای من

ژرف ببین در ته دریای من

نکته من گوهر کان من ست