بچه طوطی ست که شد سیخ پر

شالی سر سبز ندانم که چیست

کاب گذشت از سر و آنگاه زیست

سبزه نورسته تو گوئی مکر

سبزه به صحرا شده چون نوخطان

ملک جهان گشته به کام بطان

ژاله زنان بر سر کل مرغ سنگ