بود سراسر زمین از آب پر

و آمده لشکر همه از آب تنگ

لشکر انبوه چو دریا بجوش

سیل ز جنبیدن آن در خروش

هم ز هوا سوخته میشد شتر

گر چه که بود آب روان تا شکم

اسپ نکرد آتش خود هیچ کم