چنان نه یاد خود اندر ضمیرم

که از خود بگسلم سوی تو آیم

چنان کن خانه طینت خرابم

که از هر سو در آید آفتابم

که با یاد تو میرم، چون بمیرم

چنان بنیاد عشق افگن درین دل

که روید جاودانی سبزه زین گل