که با یاد تو میرم، چون بمیرم

چنان کن خانه طینت خرابم

که از هر سو در آید آفتابم

چنان نه یاد خود اندر ضمیرم

چنان بنیاد عشق افگن درین دل

که روید جاودانی سبزه زین گل

چنانم خوان سوی خویش از همه سو