مشو مغرور این مشتی خیالات

که تا آن جا به تاریکی نمانی

چراغی نی که باد از وی برد نور

چراغی کان نمیرد از دم صور

که در پیش تو می آید به حالات

جهان خوابیست پیش چشم بیدار

به خوابی دل نه بندد مرد هوشیار