جهان خوابیست پیش چشم بیدار

چراغی کان نمیرد از دم صور

مشو مغرور این مشتی خیالات

که در پیش تو می آید به حالات

به خوابی دل نه بندد مرد هوشیار

تو یک ذره غباری از زمینی

که اندر خواب خود را کوه بینی