چنان سنجی ز بهر این دل تنگ

به چهره نقش بستم ز اشک گلرنگ

ز تو خواهم که این افسانه راز

که کرد، از رخنهای سینه، در باز

که در میزان دلها کم شود سنگ

دل مرده حیات از سر پذیرد

وگر کس زنده دل باشد، بمیرد!